Sunday

Umuwi na yung ninang ko from Singapore kasi Chinese New Year. One week vacation sya dito sa Pinas. Saglit lang. Hahaha. Supposed to be, pupunta ng GH at Makati kaso nakatulog ako. Hahaha. Tas yun.. MoA. Stroll lang. Tamang gala lang. I missed KFC so dun kami kumain. Nakita ko rin pala si Isha dun. Hahaha.


Tas yun.. DVD marathon nung gabi. Nagpuyat ako kasi ayoko talang pumasok the next day e.

- - -

Monday

Kung Hei Fat Choi! :)

Di talaga ako papasok e. Tinatamad kasi ako. Haha! Eh kaso, ang kulit ng tita ko so pumasok ako. Wala raw kasing kasabay si Dindin, yung pinsan ko.. Ayun.


Wala naman masyadong nangyari. May isang malupit na surprise quiz sa SS (bagsak ako) tas yun.. Puro seatwork lang sa mga susunod na subjects. Sobrang nakakatamad. Walang magawa. Haha. Sobrang nakakabato yung feeling na walang magawa. Haha. Ayun, mainit na hapon. Puro discuss lang din tas hands-on. Nung physics, may mga psychology test pa na naganap. Lupit.

Practice ng cheerers nung hapon. Walang choreo. Saya ng buhay tambay. Walang ginagawa. Mabuhay. Haha. Ayun. Tas di ako nag-aral nung gabi. Wrote a long letter. :)

- - -

Tuesday

Ayun. Medyo late na naman ako. Medyo kinakabahan ako. All things went well nung umaga, lalo na nung first subject. Wala akong ginawa nung Filipino. Steady lang nung English. Kwela nung Math. Saya. Namiss ko talaga si Sir Emboy! Swear. Sobrang laughtrip sa cellphone nya. Free time at kwentuhan lang nung Chem. Tas dumating sa room namin ang mga Ms. Atheneum Candidates. Ayy. May natutunan ako kay Sir Emboy kanina, mukhang simple pakinggan pero malalim talaga yung kahulugan. =)

" Actually, kahit ano pwede mong gamitin, pwede kang mamili sa dalawa. Either of the two basta alam mo kung ano yung gagawin mo. Dapat tama. Mahirap kasi gamitin pag yung hindi sure. Pwede naman talaga yung dalawa kaso, maguguluhan ka lang. " - Sir Emboy

Hapon. Trigo? Discuss lang. Hmm. Ayun, tas something life changing happened. To be elaborated on the later part of this post. Tas TLE na disscuss lang rin. Na-Verygood pa ako sa report ko. Lupet. Nung physics, walang quiz. Posponed. Psychological test ulit. Haha. Ayun. Nung hapon, wala ulit choreo. May proxy kaso wala rin masyadong ginawa e. Ayun. Tamang practice lang. :)


- - -


"Someday we'll know why I wasn't meant for you."

Kahapon.. Una ko palang narinig yung salitang "salamat" alam ko na na sincere yun. Pero hindi ko talaga akalain na I can touch the life of the receiver of the letter. Malay ko ba dba.. Tas hearing the words na nakasulat sa letter ko, knowing na tanda nya almost every content of the pages. Nakakatouch nga. Last night, I made what he told me to do. It was the longest letter I've ever written (5 pages yellow pad). Ayun. Tas aaminin ko, napaiyak ako nung sinulat ko yung 4th and 5th page.. Iyak ako ng iyak. Haha.


Tas kanina, alam ko na rin siguro na ganito nga yung mangyayari. Masaya ako hindi dahil sa mga nangyari. Masaya ako kasi alam kong nasabi ko na rin halos lahat ng gusto ko sabihin. Feeling ko, sinulat ko lahat ng gusto ko sabihin noon pa. Parang yung puso ko, nilagay ko lang sa letter e. And that was first time to happen. As I felt that your arms walking against my back, and our faces pressed upon each other's. Parang ang tagal ko hinintay noon.. Pero, parang it's too late. Or is it just in me? Siguro nga, in time. Malalaman rin natin, kung bakit hindi tayo ang para sa isa't isa.

"Sorry I wasn't meant for you." --JBA