<meta name='google-adsense-platform-account' content='ca-host-pub-1556223355139109'/> <meta name='google-adsense-platform-domain' content='blogspot.com'/> <!-- --><style type="text/css">@import url(https://www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/3334278262-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/2101687868824712475?origin\x3dhttp://joiorio.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>


blog info

Blog since: March 2007
Layout: Swirls
Best viewed: Internet Explorer
Resolution: 1024X768
Credits: 1 2 3 4
select

entries


profile


tagboard


links


archives


And you're in my Verona

Welcome to my blog. :) It's nice to hear from you. Hope you enjoy. If not, We'll have to find Romeo and kill him. Not with a poison but with a goodnight kiss.



[Modern Day Juliet]

And when I shall die, take him and cut him up in little stars, and he will make the face of heaven so fine that all the world will fall in love with night and pay no worship to the garish sun.






Sandal ka pare.
Tuesday, August 05, 2008

First and foremost, before you, my blog reader reads this post, I just want you to reflect on this picture. People are like bottles. They are all breakable.


It was cold the moment I woke up.

And cold was what happened today.

75% of our whole Chem Class, almost everyone is crying. Yes, ang buong batch namin ay malungkot. It was because, we almost lost someone. Ngayon ko lang halos namulat ang aking mga mata sa tunay na diwa ng pagiging isang tunay na kaibigan. Ngayon lang ulit ako nakaramdam nung ganoong feeling. Kung ano nga ba yung sense ng samahan ng isang batch.

Actually, upon thinking na.. "What if mawala na nga sa school si ___? Saan kayang lupalop ng langit siya pupulutin?.." Iniisip ko palang yun sa utak ko, naiiyak na ako. Oo, umiyak rin ako kanina. Hindi man kasing lungkot ng tulad sa ibang lalaki sa batch namin yung mga lungkot sa luha ko, nadadalamhati ko ang pagkawala ng isang kabatch. Naramdaman ko yung sense ng pagkawala ng isang kaibigan ng dahil lang sa isang bola?

Isang bola lang yan, ganun lang yun. Mawawalan kami ng isang kabatch? Bola lang yan, tangina. Sinabi naman na papalitan naman ah. For the fact na outside the school premises na yung issue. Tas dahil lang sa bola mo, ganun na lang? Bola lang yan. Hindi nyan mapapantayan ang pagkawala ng isang kabatch, isang kaklase, isang kaibigan, isang matalik na kaibigan. Isang tao yan na parte na ng buhay namin. Dahil lang sa isang bola? Tinanggalan mo yung pangarap nya dahil lang sa isang bola. Ilang tao ang nalungkot sa isang bola? Mapapantayan ba?

Pero buti na lang, hindi pa naman yata tuloy. Binawi. Salamat sa Diyos. Hay, isasama ko sa mga panalangin ko na wag na matuloy. Ayokong magkawatak watak kami. Ayoko nun, sama sama kami hanggang sa huli. Ayokong malungkot ang batch. Ayokong malungkot ang rugby. Ayoko na ng may iiyak na mga lalaki. :p


Ganyan ko kamahal ang aking batch. =)

- - -

May quiz kanina sa Physics, bukas pa checheckan. Wag na umasa, bagsak ako dun. Haha. Walang effort points yun for sure. Sugo ng Diyos yun e. Haha. Malapit na Exams. Shit. Hahaha.

Went to SM Bacoor today, ayun. Groceries lang. =)





Labels: , , ,