hello lights :>
Thursday, March 20, 2008
(timecheck: march 21, 3:46 am.)
the following post will cover up to this time.
- - -
So, nung umaga. Wala naman. Just remebering the memories. Hahaha. Memories of Callalily. Yes, I miss them a lot. Though may changes man sa kanila, kahit minor man yun. My love for them will never change. Hay. I really need to see them soon. =)
Trip nung isang tao dyan. :p 8 more days to go, hello 1 year of meeting you. haha! At nagkalakas na rin ako ng loob na mag-add ng ym!id mo sa list ko. yikes. hahaha. ayun. :p
Wala, so I'm home alone. Umalis si kuya e. Kami lang ni Doc ang bantay sa bahay. Tsk. And so again, for the first time in my life, I wasn't able to attend mass on Maundy Thursday and to pray and guide the Santissimo. Tsk. :|
So, bantay ulit ako. Went to my relative's place. Dami rin tao. So since, may bingo kanina, inindulge ko ang aking sarili at naglaro. Haha. Bonding time with my second cousins. Ngayon ko lang narealize, sana lagi ko na lang silang nakikita. Hehe. Ang saya ng feeling ng maraming pinsan e. :p Hahaha.
So yun, tawanan lang rin. Lalo na with Kuya JP. Napakaloko e. Sana kuya ko na lang rin sya. As in kuya na matuturing. ;) Hahaha. Ayun, mga 3am umuwi na kami. Uuwi kami, walang kasama kuya ko e. Uwi na nina Tito Yoyoy mamaya.
So 3am, wala ng kotse. Naglakad lang kami ng mom ko. Dahil wala ng sasakyan. So since hinde ako nakasimba kanina, nagdecide ako na baka dumaan sa chruch para tingnan at magdasal na rin sa Santissimo. So, pagdating sa simabahan, akala namin sarado. Wala kasi kayang ilaw sa loob, pero bukas yung door. So yun na nga, pumasok agad mom ko. Naiwan ako sa labas. Sarado pa rin yung ilaw. Tinanong ako ng mom ko.
Mom : Joy, papasok ka ba?
Joy : Eh ma, teka lang.
*biglang bumukas lahat ng ilaw.guess who siong nagbukas. :))*
Mom : Oh, pumasok ka na.
Joy: Ang galing pinagbuksan tayo ng ilaw.
Ayun, tas nagdasal kami ng mom ko. Went home. Infairness, nakakapanghinyang a. Ang ganda ng ayos ng Santissimo ngayon I swear. Sayang wala akong pic. Tsk. :|
- - -
happy anniversary my beloved blog! haha. Okay, wag na nating alahanin kugn bakit ka nga ba nagexist sa mundong ito. Basta, one year ka na! Salamat sa isang taon na naging instrumento ka ng puso ko. I love you bloooog! :p
the following post will cover up to this time.
- - -
So, nung umaga. Wala naman. Just remebering the memories. Hahaha. Memories of Callalily. Yes, I miss them a lot. Though may changes man sa kanila, kahit minor man yun. My love for them will never change. Hay. I really need to see them soon. =)
Trip nung isang tao dyan. :p 8 more days to go, hello 1 year of meeting you. haha! At nagkalakas na rin ako ng loob na mag-add ng ym!id mo sa list ko. yikes. hahaha. ayun. :p
Wala, so I'm home alone. Umalis si kuya e. Kami lang ni Doc ang bantay sa bahay. Tsk. And so again, for the first time in my life, I wasn't able to attend mass on Maundy Thursday and to pray and guide the Santissimo. Tsk. :|
So, bantay ulit ako. Went to my relative's place. Dami rin tao. So since, may bingo kanina, inindulge ko ang aking sarili at naglaro. Haha. Bonding time with my second cousins. Ngayon ko lang narealize, sana lagi ko na lang silang nakikita. Hehe. Ang saya ng feeling ng maraming pinsan e. :p Hahaha.
So yun, tawanan lang rin. Lalo na with Kuya JP. Napakaloko e. Sana kuya ko na lang rin sya. As in kuya na matuturing. ;) Hahaha. Ayun, mga 3am umuwi na kami. Uuwi kami, walang kasama kuya ko e. Uwi na nina Tito Yoyoy mamaya.
So 3am, wala ng kotse. Naglakad lang kami ng mom ko. Dahil wala ng sasakyan. So since hinde ako nakasimba kanina, nagdecide ako na baka dumaan sa chruch para tingnan at magdasal na rin sa Santissimo. So, pagdating sa simabahan, akala namin sarado. Wala kasi kayang ilaw sa loob, pero bukas yung door. So yun na nga, pumasok agad mom ko. Naiwan ako sa labas. Sarado pa rin yung ilaw. Tinanong ako ng mom ko.
Mom : Joy, papasok ka ba?
Joy : Eh ma, teka lang.
*biglang bumukas lahat ng ilaw.guess who siong nagbukas. :))*
Mom : Oh, pumasok ka na.
Joy: Ang galing pinagbuksan tayo ng ilaw.
Ayun, tas nagdasal kami ng mom ko. Went home. Infairness, nakakapanghinyang a. Ang ganda ng ayos ng Santissimo ngayon I swear. Sayang wala akong pic. Tsk. :|
- - -
happy anniversary my beloved blog! haha. Okay, wag na nating alahanin kugn bakit ka nga ba nagexist sa mundong ito. Basta, one year ka na! Salamat sa isang taon na naging instrumento ka ng puso ko. I love you bloooog! :p
--> Happy Birthday Almira ___ (forgot the surname :p)
--> Happy Birthday Celina Micua
Labels: bonding, di tuloy, first time, firsts, holy week, lamay
