wasn't my day. I am sorry. :(

so, all throughout. masaya ako nung umaga. as in, before classes starts. nakipagkwentuhan kay renren at jackie lou sa diamond. nagtawanan with classmates. all went well before.

discussion sa math na di ko magets. bio class na tamang discussion lang. filipino na medyo nakakaburaot yung homework na dekalogo. SS class na masaya naman. Chem Class na mabait yung teacher kanina, at English Class na nagquiz lang. biglang nabanggit na class picture namin ngayon. akala ko, joke lang. nagulat ako. so, ayun. inayos namin mga sarili namin. ayun, tama lang.

which gaves me, one of my major sadness for today. oo, mali nga ako. di ko masyadong pinansin yung teacher habang kausap ako. sabi ko, tinawag ko na yung platinum para bumaba na. so, okay. may sasabihin pa pala yung teacher skin, dumeretso na ako agad which is wrong about me. di ko nga naman binigay yung buong attention ko sa teacher di ba? so, oo. mali ako. edi, baba na ako noh. dun kami sa may lab nagpicture-taking. what I hate is that, di man lang sa private sinabi but on front of some of my classmates. feeling ko napahiya ako. parang, ewan. can't explain my feeling na. di ko rin maintindihan yung sarili ko. oo, mali nga ako don. pero, ewan. ang nasa ko lang nun nagkamali ako tas nabigla ako na sa action ko may nagalit. worse was, siya pa naman yung inaakala ko na never magagalit sa akin. pero, wala. ganito talaga ang buhay tol. so, ayun. nangyari?

naiyak ako habang nagcla-class picture kami. as in, punas ako ng punas ng luha. corny ko, oo na sige. but you can't blame me. eto ako eh. ako yung tipong wag mong pipigilang umiyak kasi lalong iiyak. alam ko naman na walang mangyayari kung magmumukmok ako pero, sorry. eto yung way ko para maglabas ng sama ng loob di lang sa ibang tao kundi pati na rin sa sarili ko. so, ayun. di ko muna sinabi sa iba yung dahilan ng pag-iyak ko. but the teacher told them. so, okay.

CL class. wala kaming geom. discussion na napunta sa kabaklaan. KK.

nung uwian. I talked with the teacher whom I misunderstood with. sabi niya, nagbago raw ako sa ugali. di na ganung palabati at close sa kanya. seriously speaking, oo. *tooooot*. so ayun. so, sabi nga niya. iba na raw ako. di na ako yung dating joy. feeling niya lagi akong walang mood sa klase niya. nagsorry rin siya sa akin. ewan ko yung mafeel ko pero nalungkot ako that time. and the thoughts about *tooot toooot tooot* runs in my mind. so, the last thing she said, okay na raw sa kanya at wala na yun. fine. okay.

so, practice for our exam in PE tomorrow. kk. and went at mcdo.

- - -

ang saya umuwi? hinde eh.

second major frustration. family. I told you na I am facing major family problems right now. It's been a month since nagusap kami ng tito ko. Seldom talk with my mom because she is always angry. I have the meanest brother. and even my lola barely understands me. Don't worry about my two cousins. I was not that attached to them anymore. since, my boy cousin had his girlfriend. oh My.

so, I went home. found myself about to cry and breakdown. dead on arrival na sana ako nun eh! kaso, wala eh. wala na akong magagawa. ako na naman may mali this time. so, wala na akong phone. obviously, and also with my sim card. reason? fucking batteries.

so, to sum this up. I have changed a lot. Emotionally and Character. so, sorry. sorry if I hurt some people sometimes. sinasabi ko namna sa inyo, ako yung taong madaling magsabi ng sorry sa inyo. pag alam kong mali ako. nagsososrry ako and is always sincere. pero, right now. I can't say sorry for myself. Myself is the only person to blame. all i can do right now is to break down and cry. bye.

hello, swollen eyes.