<meta name='google-adsense-platform-account' content='ca-host-pub-1556223355139109'/> <meta name='google-adsense-platform-domain' content='blogspot.com'/> <!-- --><style type="text/css">@import url(https://www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/3334278262-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/2101687868824712475?origin\x3dhttp://joiorio.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>


blog info

Blog since: March 2007
Layout: Swirls
Best viewed: Internet Explorer
Resolution: 1024X768
Credits: 1 2 3 4
select

entries


profile


tagboard


links


archives


And you're in my Verona

Welcome to my blog. :) It's nice to hear from you. Hope you enjoy. If not, We'll have to find Romeo and kill him. Not with a poison but with a goodnight kiss.



[Modern Day Juliet]

And when I shall die, take him and cut him up in little stars, and he will make the face of heaven so fine that all the world will fall in love with night and pay no worship to the garish sun.






baby brother
Thursday, April 19, 2007

maybe because i want to forget tht's why. anyway, there are so many posers nowadays. nako. as if naman it will make them popular. naku, wala naman silang mapapala sa paggaganun. nakakaasar. tsss.
and btw, i had a serious talk with a friend yesterday. by then, i realized. mahirap pala talaga kung love ang usapan. as if, even friendship. masisira. nasira at hanggang ngayon, nasisira.
I was thinking lately kung marami ba akong pagkukulang sa mga friends ko. okay lang kung mabasa nga nila ito. nagtataka lang ako. parang ang daming nagtatampo sa akin. not to mention their names. siguro dahil sa summer kasi kaya ganoon. pero, kilala ko sila eh. sila yung tipong kapag nagtampo sayo dala hanggang sa point na susumbatan ka na. yun, natatakot ako. alam ko naman ding may pagkakamali ako. at admitted naman ako pero guys, sorry ah.
i had a serious talk kanina with kuya christian castano. siya na daw ang baby brother at Dr. Love ko. hahaha. he asked me kasi, bakit daw ang lungkot ng status ko. edi ako, kwento. hehe. yun, binigyan niya ako ng advice. naliwanagan rin naman ako. maybe because, kung sino talaga yung mahalaga sila yung nawawala para makita ni God kung gaano ako kalakas. at saka titingnan niya rin kung gaano kalaki ang pagmamahal ko sa isang tao.
ay ano ba ito. madrama na yung post. haha. ating pasayahin. :)
namimiss ko na first year life ko. hahaha. namimiss ko na yung mga tawa kami ng tawa tuwing umaga. yung pagtingin ko sa bintana pag tinatamad ako. yung pagsusulat pag ayoko sa lesson. yung pakikipagdaldalan pag puro seatwork. kopyahan ng assignment pag nakalimutan ng bawat isa. pangtritrip pag may topak. pagkanta sa room pag lunch time. mag-usap sa pagitan ng bintana. humarap sa salamin ng CR. magacute sa may pintuan. magsigawan pag ayaw sa teacher ng kaharap na room. magbatuhan ng bote ng mineral water. tumawa kahit nonsense. chain reaction. humingi ng pagkain sa katabi. magsigawan at magtulakan sa canteen. magsama-sama pag tardy lahat sa faculty. haha. mdami pa eh.
yun, nakakamiss lang kasi. :(

Labels: ,